Κυριακή 2 Ιουλίου 2017

Διαχρονική ΣκουπιδoΠολιτική ΣκουπιδοΠολιτικών


Μαζί με τις αέναες διαπραγματεύσεις με πιστωτές, την ετήσια σύναξη των αγροτών στους δρόμους, τον καταστροφικό συνδυασμό φοροδιαφυγής και αφαίμαξης φορολογουμένων, τις πασχαλιάτικες κινητοποιήσεις εργαζομένων στην ακτοπλοΐα, τα επεκτεινόμενα άβατα της ανομίας, η ιστορία με τους συμβασιούχους στην καθαριότητα των δήμων εξελίχθηκε σε παραβολή για τη δυσλειτουργία του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας μας.
 Οι πολίτες, όμηροι στη συχνά σικέ διαμάχη μεταξύ κυνικών πολιτικών και ομάδων συμφερόντων, υποχρεώνονται να υποστούν και τις συνέπειες των κινητοποιήσεων και το κόστος όποιας λύσης.

Το οικονομικό αδιέξοδο είναι απόρροια πολλών μικρών, επαναλαμβανόμενων κρίσεων.

Το παιχνίδι με τους συμβασιούχους στην καθαριότητα είναι ένα από τα σημαντικότερα. Σε αυτό βλέπαμε όλη την κουτοπονηριά του πολιτικού συστήματος (σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο), όπου οι «άρχοντες» ευνοούσαν ψηφοφόρους με θέσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και μετά τους κρατούσαν ομήρους έως την ώρα της κρίσης – όταν θα έληγαν οι συμβάσεις, όταν η επιλογή ήταν ή απόλυση ή απεργία με αίτημα τη μονιμοποίηση.
Την ίδια ώρα, οι συμβασιούχοι είχαν ανάγκη τη δουλειά και συνήθως κάλυπταν πάγιες ανάγκες. Αντί, λοιπόν, οι δήμοι (ή άλλοι φορείς) να μπορούσαν να προσλάβουν με δική τους ευθύνη όσους είχαν ανάγκη για το έργο τους και να διαχειρίζονται το κόστος, η κεντρική διοίκηση κρατούσε για τον εαυτό της το προνόμιο να γεμίζει τη χώρα με συμβασιούχους εξαρτημένους από την ίδια.

Κάθε τόσο, όμως, τα «διπλά βιβλία» έπρεπε να επισημοποιηθούν, και όλοι οι συμβασιούχοι να μονιμοποιηθούν, είτε ήταν χρήσιμοι είτε όχι, διογκώνοντας τα ελλείμματα σε τοπικό και εθνικό επίπεδο – χωρίς σοβαρό σχεδιασμό, ώστε αυτό να εξασφαλίζει την καλύτερη λειτουργία του κράτους.

Στη διάρκεια της κρίσης είδαμε –με τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, με τη σφαγή των φορολογουμένων– ότι όσο μεγαλύτερη η ομάδα τόσο λιγότερο απασχολεί τους κυβερνώντες. Αδιαφορούν για τους πολλούς, τρέμουν τους οργανωμένους.
Από το άρθρο, «Η παραβολή των σκουπιδιών», του Νίκου Κωνσταντάρα kathimerini 30.6.17.

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017

Μύκονος Παραλία Λιά


Η παραλία Λιά βρίσκεται περίπου στο δυτικό άκρο το νησιού αρκετά μακρινή, αλλά είναι πολύ ωραία και ήσυχη. 

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017

Μύκονος Παραλία Άγιος Σώστης


Η παραλία Άγιος Σώστης βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του νησιού. Το αυτοκίνητο δεν πάει μέχρι την παραλία, γι αυτό έχει λιγότερο κόσμο.

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017

Ο Μπαρουφάκης.. Ζει


Δύο χρόνια μετά ο Μπαρουφάκης μας άφησε.. δώρο τα capital controls και την έκανε..

Φυσικά ένας Μπαρουφάκης δεν στηνόταν στα ΑΤΜ (με τα λεφτά του στο εξωτερικό).

"Δεν είναι πρέπον για μένα να σταθώ με τους συνταξιούχους" είχε δηλώσει σε συνέντευξη στην τηλεόραση του Bloomberg.

Ενώ άλλοι "δραχμιστές" στήνονταν στα.. βολευτικά ΑΤΜ των euros!





Εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι τα capital controls? Ακόμα Εδώ, και του Χρόνου!

Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017

..Επέτειος, 2 χρόνια capital controls Tsipra - Baroufaki


Το βράδυ της 28 Ιουνίου 2015, δύο μέρες μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος (από τον ανεκδιήγητο πρωθυπουργό Τσίπρα), ρώταγαν οι δημοσιογράφοι τον καραγκιόζη Μπαρουφάκη: «Θα κλείσουν οι τράπεζες Υπουργέ. Η απάντηση με ένα αυτάρεσκο μισοχαμόγελο: «Μπορεί»..!
Η σημερινή μέρα λοιπόν, είναι ημέρα.. γιορτής (επέτειος 2 χρόνων) των capital controls του τσούρμου των άσχετων/επικίνδυνων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και επέτειος 2 χρόνων «γύψου» της ελληνικής οικονομίας. Ατελείωτα τα ψέματα των άχρηστων που ακολούθησαν από το 2015, ( Τα capital controls θα αρθούν σε μερικές εβδομάδες, λίγους μήνες, μέχρι τέλους του έτους 2015, εντός του 2016 κλπ).
 Συνοπτικά οι βασικές πληγές που άφησαν τα capital controls είναι:

* Η απαξίωση των τραπεζών οδήγησε σε νέα ανακεφαλαιοποίηση με 6 δισ. ευρώ που επιβάρυναν το χρέος. Χάθηκαν σχεδόν 40 δισ. ευρώ από τη μετοχική τους αξία ενώ από αυτά ένα ποσό κοντά στα 25 δισ. ευρώ ήταν δημόσιο χρήμα καθώς αποτελούσαν τη συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

* Xάθηκαν δύο χρόνια ανάπτυξης. Το σοκ για την οικονομία και η έλλειψη ρευστότητας, είχαν ως αποτέλεσμα την ανακοπή των θετικών ρυθμών ανάπτυξης που είχαν ήδη φανεί για κάποια τρίμηνα. Ενώ η Κομισιόν ανέμενε ανάπτυξη 2,9% το 2015 και στο 3,7% το 2016 το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015 και το κλείσιμο των τραπεζών διαμόρφωσαν ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό: ύφεση 0,2% το 2015 και στασιμότητα το 2016. Χάθηκε δηλαδή ανάπτυξη 2,9% + 3,7% του ΑΕΠ ή σχεδόν 14 δισ. ευρώ από την πραγματική οικονομία.

* Οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 9,3% τον πρώτο χρόνο μετά τα capital controls, στο διάστημα από τον Ιούλιο του 2015 ως τον Ιούνιο του 2016. Η μείωση συνεχίστηκε κατά 8,1% και στους 10 μήνες από τον Ιούλιο του 2016 ως τον Απρίλιο του 2017.

* Οι εισπράξεις από τον τουρισμό ήταν μειωμένες κατά 6,5% σε ετήσια βάση το 2016 παρά την αύξηση των αφίξεων, ενώ το ίδιο συνέβη και με τις εισπράξεις από τη ναυτιλία το 2015.

* Το Χρηματιστήριο έμεινε κλειστό επί ένα μήνα και στη συνέχεια κατέρρευσε χάνοντας το 45% της αξίας του ως το Φεβρουάριο του 2016 που σταμάτησε η πτώση.

*Τα επίσημα καταγεγραμμένα λουκέτα των επιχειρήσεων πλησιάζουν τις 37.000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ). Επιπλέον, μόνο τους πρώτους 12 μήνες έκλεισαν 31.287 επιχειρήσεις.

* Κόκκινα Δάνεια. Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, η εκτόξευση των «μη εξυπηρετούμενων πιστωτικών ανοιγμάτων» (NPE's) σε περίπου 105 δισ. ευρώ, προήλθε σε μεγάλο βαθμό και από την τραπεζική αργία στη διάρκεια του Ιουλίου 2015 και της συνεπαγόμενης αναστάτωσης που προκάλεσε η επιβολή των Κεφαλαιακών Περιορισμών. Η αβεβαιότητα που επικρατούσε τη δεδομένη περίοδο στην ουσία συνετέλεσε στην επικράτηση μίας άτυπης στάσης πληρωμών, εκ μέρους των δανειοληπτών. Στοιχεία από το Newmoney.gr.

Τρίτη 27 Ιουνίου 2017

Ο Σανός του Λαϊκισμού


Η εδραίωση του λαϊκισμού βασίζεται αναγκαστικά σε τρεις μύθους:

* Τον μύθο του λαού σε ρόλο θύματος. Αυτός επικράτησε από την πρώτη στιγμή στην Ελλάδα της κρίσης και μας βόλεψε ιδιαίτερα.

* Τον μύθο για τους «εχθρούς του λαού». Και εκεί βρέθηκαν από πολύ νωρίς στην κρίση βολικοί εχθροί κάθε είδους. Ντόπια και ξένα κέντρα, όπως θα έλεγε και ο Ανδρέας, μπήκαν στον ρόλο.

* Τον μύθο του ηγέτη που τα βάζει με τους ισχυρούς για λογαριασμό του λαού. Ο κ. Τσίπρας απάντησε σε αυτή την ανάγκη και είναι εντυπωσιακό ότι ακόμη και σήμερα ακούς τη φράση «το παιδί προσπαθεί, αλλά παλεύει με τα θηρία».
Ο λαϊκισμός στηρίζεται βασικά στην επίρριψη ευθυνών σε κάποιους άλλους για όλα τα δεινά που αντιμετωπίζει μια ταλαιπωρημένη κοινωνία. Εμείς οι Ελληνες έχουμε αυτό το στοιχείο χαραγμένο στο DNA μας. Θυμόμαστε ή θέλουμε να πιστεύουμε πάντοτε ότι μας κυνηγούν και ξεχνάμε γρήγορα πότε και ποιοι μας βοήθησαν.

Για να κερδηθεί η μάχη χρειάζονται τρία πράγματα.

Ενας εκφραστής του αντιλαϊκισμού, ο οποίος θα πείσει ότι δεν αποτελεί συνέχεια του χθες και ο οποίος μπορεί να επικοινωνεί όχι μόνο με το μυαλό αλλά και το θυμικό του κάθε ψηφοφόρου. Οι αντιλαϊκιστές πολιτικοί πρέπει να αναγεννηθούν για να τα βγάλουν πέρα σε μια άνιση μάχη.

Κρίσιμο στοιχείο είναι η χρήση της τεχνολογίας και της επικοινωνίας. Μέχρι πρόσφατα η εξέλιξη της επικοινωνιακής τεχνολογίας ευνοούσε σαφέστατα τους λαϊκιστές. Ο Μακρόν έδειξε ότι με λίγο μυαλό τα ίδια εργαλεία, όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορούν να γίνουν όπλα υπεύθυνων δυνάμεων.
Από το άρθρο, «Οι τρεις μύθοι του λαϊκισμού» του Αλέξη Παπαχελά kathimerini.gr 25.6.17.

Κυριακή 25 Ιουνίου 2017

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκη (ΑΠΘ) ΑΠύΘμενη Ξεφτίλα


Με επιστολή τους προς τον κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής και τον πρύτανη του ΑΠΘ 471 προπτυχιακοί, μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί φοιτητές του ΑΠΘ μεταξύ άλλων αναφέρουν λένε:

«Η παραβατικότητα, οι κλοπές, τα ναρκωτικά, η πορνεία και η βία είναι πλέον καθημερινότητα για όσους περνάμε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας σε αυτούς τους χώρους, ιδιαίτερα στην περιοχή της Πολυτεχνικής Σχολής. Η διακίνηση και χρήση ναρκωτικών αποτελεί καθημερινό φαινόμενο στο κυλικείο της σχολής, όπως και η παρενόχληση φοιτητών και φοιτητριών από τους εν λόγω παράνομους εμπόρους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της βιβλιοθηκάριου των Μηχανολόγων Μηχανικών, η οποία δέχθηκε επίθεση εντός της βιβλιοθήκης τον Σεπτέμβριο του 2016, καθώς και το πολύ πρόσφατο περιστατικό με τη σορό κοπέλας που βρέθηκε σε χώρο της Πολυτεχνικής Σχολής νεκρή από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Αρνούμαστε να προσερχόμαστε για μάθημα σε έναν χώρο όπου «ανθίζει» το εμπόριο ναρκωτικών, γεμάτο χρησιμοποιημένες σύριγγες».
Ήδη έχουν καταγραφεί δύο θάνατοι σε χώρους του ΑΠΘ από υπερβολική χρήση ναρκωτικών, ενώ οι φοιτητές καθημερινά αντικρίζουν ανθρώπινα ράκη που αγωνιούν για τη δόση τους.

​​​​Ο ανεκδιήγητος υπουργός (Μη) Παιδείας Γαβρόγλου για όσα φοβερά κατήγγειλαν οι 471 φοιτητές, βρήκε να πει ότι τα προβλήματα αυτά θα τα λύσει ένα.. ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα.
Πάει καλά ο άνθρωπος; Οι φοιτητές θα παίξουν τον ρόλο της αστυνομίας και θα τα βάλλουν με τους ναρκέμπορους και το κοινό έγκλημα;
Σύμφωνα με νομοσχέδιο που προωθεί ο Γαβρόγλου, ακόμη κι αν καλέσει κάποιος την αστυνομία αυτή δεν μπορεί να ενεργήσει. Για την παρέμβαση της πρέπει να συγκληθεί 7μελές πρυτανικό συμβούλιο, με εκπρόσωπο των φοιτητών, να συνεδριάσει, να ελέγξει αν συντρέχουν λόγοι απειλής κατά της ζωής και μετά να κληθεί η αστυνομία. Μέχρι να γίνουν όλα αυτά, οι ναρκέμποροι έχουν.. ξεπουλήσει και οι σύριγγες σωρός..

Τι να πεις για τα άρρωστα «αριστερά» μυαλά τύπου Γαβρόγλου; Θα ήταν απλώς γελοίοι, αν δεν ήταν επικίνδυνοι. Και όμως κυβερνούν! Και μη χειρότερα..