Ασταθής ανακωχή

Φαίνεται ότι, στο μόνο που συμφώνησαν (8 Απριλίου 2026) ΗΠΑ και Ιράν είναι η προσωρινή εκεχειρία δυο εβδομάδων, (μια εύθραυστη παύση των εχθροπραξιών), με τις δύο πλευρές να έχουν καταθέσει εκ διαμέτρου αντίθετες προτάσεις για την μόνιμη επίλυση της σύγκρουσης, που (υποτίθεται) θα συζητήσουν στο Ισλαμαμπάντ αύριο 11.04.2026 οι αντιπροσωπίες ΗΠΑ και Ιράν.

Με το Ιράν, (έπειτα από 40 μέρες καταστροφικών βομβαρδισμών από ΗΠΑ - Ισραήλ), να θέτει όρους (μεταξύ άλλων) στις ΗΠΑ την συνέχιση του πυρηνικού του προγράμματος, ακριβά ...διόδια στα στενά του Ορμουζ, (χάρτης*), απομάκρυνση όλων των πολεμικών βάσεων τους από την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου, ακόμα και πολεμικές αποζημιώσεις, δεν το λες και ...θρίαμβο (την εκεχειρία) Τράμπ, όπως ισχυρίζεται ο Αμερικανός πρόεδρος. Μπορεί όμως να χαρακτηριστεί μια διέξοδος για τον …συμβιβασμένο Τραμπ, που προσποιείται τον νικητή.

*Στην χάρτη φαίνονται οι επιτρεπόμενες (από το Ιράν) διαδρομές εισόδου- εξόδου των στενών του Ορμούζ, που διέρχονται από τα χωρικά ύδατα του Ιράν.

Το κατά πόσο οι ειρηνευτικές συνομιλίες θα έχουν αποτέλεσμα ικανοποιητικό για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, εξαρτάται από τις υποχωρήσεις του Ιράν (αν κάνει), με την επανάληψη των συγκρούσεων να θεωρείται πολύ πιθανή, σε περίπτωση αρνητικής στάσης του Ιράν. 

Περί στρατηγικής ΗΠΑ (στο Ιράν)

Η στρατηγική των ΗΠΑ δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει εισβολή, ή κατοχή μέρους του Ιράν, ούτε είναι επίσημος στόχος η αλλαγή καθεστώτος, αλλά ο εξαναγκασμός του για αλλαγή συμπεριφοράς.

Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα εργαλείων, πολιτικών, οικονομικών, στρατιωτικών, και κυβερνοπολέμου για οικονομική ασφυξία, ενεργειακή παράλυση, διακοπή των δικτύων διοίκησης του καθεστώτος – με παράλληλη ενίσχυση της πρόσβασης των πολιτών στο διαδίκτυο, καταστροφή δυνατοτήτων απόκτησης πυρηνικών όπλων, καταστροφή του πυραυλικού οπλοστασίου και της παραγωγικής του ικανότητας, διάλυση του ναυτικού και της δυνατότητάς του να απειλεί τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, (καταστροφή ραντάρ, διοίκησης, ταχύπλοων, πυραύλων, drones), κλπ.

Η κατάρρευση του καθεστώτος μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι απαραίτητη για την επιτυχία της στρατηγικής.

Αναλυτικά στο άρθρο: https://www.foxnews.com/opinion/destroy-regimes-power-without-occupying-iran-smarter-war-plan 

 

Τι έπεται;

Οι επιθετικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν συνεχίζονται για 20η μέρα, καθώς και οι αεροπορικές επιθέσεις (Πυραυλικές/UAVs) αντιποίνων του Ιράν εναντίον του Ισραήλ, βάσεων των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και αραβικών κρατών της περιοχής του Κόλπου με αμείωτη ένταση, παρά την αεροπορική κυριαρχία, την καταστροφή εκατοντάδων στρατιωτικών στόχων και στρατιωτικών υποδομών του Ιράν, (από Ισραήλ και Ιράν).

Οποιαδήποτε λήξη του πολέμου εναντίον του Ιράν δεν εξασφαλίζει το ελάχιστο, που είναι ακόμα και η διατήρηση του θεοκρατικού καθεστώτος, αλλά με αποδοχή περιοριστικών όρων στο πυρηνικό του πρόγραμμα, (απαγόρευση εμπλουτισμού ουρανίου εντός Ιράν), και περιορισμός του πυραυλικού του προγράμματος, (σε αριθμό πυραύλων και ορίου βεληνεκούς), θα είναι ήττα για τις ΗΠΑ και ιδίως του Ισραήλ.

Εκτιμάται ότι, όσο δεν πληρούνται (τουλάχιστον) οι παραπάνω όροι, θα συνεχίζονται οι επιθετικές επιχειρήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. 

Σημείωση:
Κατά τον Πόλεμο του Κόλπου (1991), οι αεροπορικές επιχειρήσεις (Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου») ξεκίνησαν στις 17 Ιανουαρίου 1991 και συνεχίστηκαν εντατικά για περίπου 38-39 ημέρες, (περισσότερο από 5 εβδομάδες), και το Ιράν δεν είναι Ιράκ από πλευράς στρατιωτικών δυνατοτήτων. 

Οπότε υπάρχει... μέλλον στις επιχειρήσεις εναντίον των μουλάδων του Ιράν.

Επίκαιρο…

Μια φορά (συνήθως) τον χρόνο (δοκιμάζουν (λέει) τις σειρήνες συναγερμού και ειδοποιείται ο λαός να μην… ανησυχεί. Πως όμως να μην ανησυχεί και να μην μπαίνει σε σκέψεις, ότι σειρήνες σημαίνουν επικείμενο βομβαρδισμό, (από πολεμικά αφη, πυραύλους, κλπ), και θα πρέπει να πάει στα καταφύγια. 

Ποια καταφύγια, που είναι τα καταφύγια, ξέρει κανείς τα καταφύγια, ή θα τρέχει σαν παλαβός όταν αρχίσουν να πέφτουν οι βόμβες;  

Προφανώς το …αξίωμα «και τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο;» έχει απόλυτη εφαρμογή, (δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πόλεμος), οπότε ας σφυρίζουν οι σειρήνες, δεν τρέχει και τίποτα, πλάκα μας κάνουν… 

Μακάριος ο ύπνος στην …χύμα Ελλάδα. 

Το... δίκιο του αριστερού τραμπούκου

Ένας υπουργός καθ’ ύλην αρμόδιος επισκέπτεται ένα νοσοκομείο και διάφοροι εργαζόμενοι κοκκινοφασίστες του νοσοκομείου, συμπεριλαμβανομένων και γιατρών (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕδες), τον απειλούν (και με σωματική βία) για να τον αναγκάσουν να φύγει. 

Γιατί να χρειάζεται να κάνει μήνυση ο υπουργός; Δεν υπάρχει αδίκημα (σε δημόσια θέα) για την άμεση αυτεπάγγελτη δίωξη/σύλληψη των παρανομούντων; 

Τα ίδια και στα πανεπιστήμια που καταδυναστεύονται από την βλαμμένη παρανομούσα φασιστερά.  

Κάτι «άρρωστο» συμβαίνει σ’ αυτήν την χώρα.

Γιατί (ιδίως) η κυβέρνηση της ΝΔ, γιατί ο ίδιος ο πθ κ. Μητσοτάκης ανέχεται την κατάφωρη παραβίαση των νόμων από κόκκινες φασιστοειδείς μειοψηφίες;

Τι φοβάται, γιατί έχει ευνουχιστεί η αστυνομία, γιατί δεν επεμβαίνει η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη;

Που αλλού συμβαίνει αυτό στον κόσμο; Μήπως στον «παράδεισο» που πιστεύουν τα κόκκινα φασιστοειδή, που θα ήταν με το πρώτο τραμπούκισμα σε κάποιο Γκουλάγκ; 

Γιατί δεν πάνε να ζήσουν τον κομμουνιστικό «παράδεισο» του Κιμ Γιόνγκ Ουν;

Ο εχθρός εντός των τειχών

Ο οικονομολόγος, τραπεζικός και επιχειρηματικός σύμβουλος, συγγραφέας και ερευνητής σχολιάζει το περιστατικό στην Χίο, επισημαίνει τις ομοιότητες με άλλα περιστατικά που επίσης παρέπεμπαν σε στημένα σκηνικά για να εκτεθεί η χώρα, όπως η Πύλος.  

Επίσης σημειώνει ότι σε κάθε τέτοια περίσταση ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που προσπαθεί να ενοχοποιήσει την χώρα και τονίζει ότι απέναντι σε όλο αυτό το σύστημα πρέπει να υπάρξει πολιτική καθολικής αντιμετώπισής του.

Ποια ήρεμα νερά;

Μέχρι τώρα φαίνεται ότι η ελληνική πλευρά «πιέζει» (αναφέρεται και στα τουρκικά ΜΜΕ) για συνάντηση κορυφής (Μητσοτάκη – Ερντογάν) στην Τουρκία, (εντός του Φεβρουαρίου 2026 στο πλαίσιο του ελληνοτουρκικού διαλόγου του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας).

 
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα πριν από την συνάντηση:

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ κ. Φιντάν ανέφερε ότι θα τεθούν όλα τα θέματα στο τραπέζι, για να βρεθεί μόνιμη λύση στο Αιγαίο.

 
H Τουρκία, (για πρώτη φορά στις παράνομες ενέργειες της εναντίον της Ελλάδος), δεσμεύει το μισό Αιγαίο (χάρτης) με NAVTEX αορίστου χρόνου και όχι για 2 χρόνια, όπως αναφέρει το ΥΠΑΜ της Τουρκίας, διευκρινίζοντας ότι, όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες στο Αιγαίο εντός των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας της, (δηλαδή το μισό Αιγαίο), θα πρέπει να γίνονται σε συντονισμό με την Τουρκία, και εντός των χωρικών υδάτων των νησιών, γιατί πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένα. 

Το τουρκικό ΥΠΑΜ απειλεί ότι, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν να καθιστούν ανενεργές, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, τις μονομερείς ενέργειες και πρωτοβουλίες που αγνοούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας τα οποία απορρέουν από τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της.

Δεν είναι άκρως υποτιμητικό να προσέρχεται (υποτίθεται) σε συνομιλίες για βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ο Έλληνας πρωθυπουργός με αυτές τις συνθήκες και απειλές στο πεδίο, («στα τέσσερα»), όπως επιδιώκει η Τουρκία;

Ο Τραμπ πρόδωσε το ΝΑΤΟ

 (Σε μετάφραση περίληψη άρθρου της The Telegraph 18.01.2026 Trump has betrayed Nato)

Η προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να πιέσει τη Δανία και την Ευρώπη να αποδεχτούν την προσάρτηση της Γροιλανδίας, είναι μια επαίσχυντη προδοσία της Δυτικής συμμαχίας, μια ανόητη παρεξήγηση του αμερικανικού εθνικού συμφέροντος και ένα επικίνδυνο, αποσταθεροποιητικό βήμα στις παγκόσμιες υποθέσεις.

Η επιβολή δασμών στα μέλη του ΝΑΤΟ, σε μια προσπάθεια να επιβληθεί η προσάρτηση εδάφους ενός άλλου μέλους είναι τρέλα. Τα μέσα μπορεί να είναι τα ίδια. Ο σκοπός είναι τόσο πέρα ​​από το να είναι αποδεκτός, που η επιδίωξή του με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να διαλύσει τη συμμαχία ανεπανόρθωτα.

Το να το κάνεις αυτό με το ψευδές πρόσχημα ότι η ανάπτυξη μερικών στρατιωτών στη Γροιλανδία δημιουργεί μια «πολύ επικίνδυνη κατάσταση για την ασφάλεια, την προστασία και την επιβίωση του πλανήτη μας» είναι αξιοκαταφρόνητο.

Αν η πρόθεση είναι να εξασφαλίσει πόρους, τότε πρόκειται για απλό εκβιασμό. Αν η υπόνοια είναι ότι η Γροιλανδία μπορεί να υποκινήσει ρωσικές ή κινεζικές δυνάμεις που θα απειλούσαν πραγματικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, τότε υπάρχουν πολύ καλύτεροι τρόποι για να αποτραπεί αυτό. 

Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν, η Μόσχα και το Πεκίνο δεν ακούν ηθικά μαθήματα από τη Δύση. Η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία ξεκίνησε ανεξάρτητα από την καλή μας γνώμη. Σε περίπτωση που ο Σι Τζινπίνγκ αποφασίσει να καταλάβει την Ταϊβάν, όλες οι ομιλίες στον κόσμο δεν θα κάνουν καλό. Αλλά αυτοί οι αυταρχικοί ηγέτες σέβονται τη στρατιωτική δύναμη και την αξιόπιστη απειλή της εφαρμογής της.

Υπονομεύοντας τη συμμαχία του ΝΑΤΟ με αυτόν τον θεαματικό τρόπο, αμφισβητώντας την προθυμία της Αμερικής να πολεμήσει για λογαριασμό της Ευρώπης και την προθυμία της Ευρώπης να υποστηρίξει την Αμερική, ο Τραμπ έχει κάνει περισσότερα για να δημιουργήσει μια «πολύ επικίνδυνη κατάσταση για την ασφάλεια, την προστασία και την επιβίωση του πλανήτη μας» από ό,τι θα μπορούσε να είχε επιτύχει οποιοσδήποτε δυτικοευρωπαίος ηγέτης με βήματα εκτός από την εκτόξευση πυραύλων. 

Ακόμα κι αν η λογική επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, η ζημιά έχει ήδη γίνει.

Και ..Νομπελίστας

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ, που εμπιστεύεται περισσότερο τον δικτάτορα Πούτιν απο τους συμμάχους του στην Ευρώπη, (απειλεί να καταλάβει την Γροιλανδία και με χρήση βίας), δέχθηκε να πάρει το βραβείο, απο την Μαρία Κορίνα Ματσάντο, (αντιπολίτευση στην Βενεζουέλα), κάτοχο του Νόμπελ Ειρήνης για το 2025. 

Υπάρχει όριο στην γελοιότητα και την σοβαρότητα της κατάστασης ασφαλείας παγκοσμίως απο τα καμώματα του, (κατά τον ίδιο... Πάπα, και.. Βασιλιά), Τραμπ;

Quiz (πολιτικής) κρίσεως:

Γιατί δεν υπήρξε κόμμα (για το) Μάτι;

Γιατί δεν υπήρξε κόμμα …Μάνδρας;

Γιατί γίνεται κόμμα Τεμπών; (Θα μετέχει στις εκλογές κατά την κυρία Τέμπη).

Σύμπτωση ότι στις δύο πρώτες τραγωδίες δεν εμφανίστηκαν …κινήματα/κόμματα διαμαρτυρίας-απόδοσης δικαιοσύνης με κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά»;

Το δίκιο του.. cowboy

Γίνεται πλέον ακόμα πιο εμφανές ότι ο Τραμπ κλείνει τα μάτια στον αιματηρό πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία, γιατί και ο ίδιος ασκεί το ...δικαίωμα του ισχυρού, για να αλλάξει το καθεστώς της Βενεζουέλας και να βάλει χέρι στις πλουτοπαραγωγικούς πόρους της, με την χρήση στρατιωτικής βίας. 

Προς ..προβληματισμό η περίπτωση που ο Τραμπ κλείσει τα μάτια και σε μια παρόμοια "ειδική" στρατιωτική επιχείρηση του Ερντογάν στο Αιγαίο, στην ανατολική Μεσόγειο, ή στην Κύπρο.