Επικρατεί η άποψη στο πολιτικό σύστημα και έχει περάσει στον «σοφό» λαό ότι: Και τι έγινε με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, η Ελλάδα στην ουσία δεν έχει χάσει τίποτα, άσε την Τουρκία να… λέει. Είναι έτσι όμως; Ασφαλώς ΟΧΙ.
Η Τουρκία …επιτυχώς απαγορεύει στην Ελλάδα, (από το 1974), να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, (έρευνες υδρογονανθράκων, επέκταση χωρικών υδάτων στα 12νμ, ανακήρυξη ΑΟΖ, τουρκολιβυκό σύμφωνο, πόντιση καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος - Κύπρου κλπ). Η εν λόγω στάση του πολιτικού συστήματος ενισχύεται και από το διαχρονικό φοβικό σύνδρομο, «και τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο;». Όλα καλά μέχρι τώρα; Αμ δε!
Η Τουρκία τώρα αλλάζοντας.. πίστα προχωρεί σε δική της …μοιρασιά στο Αιγαίο με οριοθέτηση δύο θαλάσσιων πάρκων, (με αποκλεισμένα τα νησιά Σαμοθράκη – Λήμνο και το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελορρίζου - χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα, βλέπε χάρτη*), ως προοίμιο του νομοσχεδίου για τη θεσμοθέτηση της «γαλάζιας» παπαριάς τους στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.
Με την οριοθέτηση των πάρκων από την Τουρκία και σε διεθνή ύδατα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, η Ελλάδα πλέον θα αναγκαστεί, ή να αντιδράσει δυναμικά, (και στρατιωτικά) για να αποτρέψει τον αποκλεισμό της από τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο, ή θα υποταχθεί (κουτσουρεμένη) στις απαιτήσεις της Τουρκίας.
(*) Στον χάρτη απεικονίζεται και το θαλάσσιο πάρκο των Κυκλάδων που είναι οριοθετημένο εντός των χωρικών υδάτων της Ελλάδος.
Κανένα μεμονωμένο κράτος δεν έχει το δικαίωμα να κηρύξει μονομερώς θαλάσσιο πάρκο, ή προστατευόμενη περιοχή σε διεθνή ύδατα (ανοικτή θάλασσα).
